Compassie is de sleutel naar geluk

2016 was voor mij en mijn gezin een gelukkig jaar waarin het op rolletjes ging. Saai! Niks geen pieken of dalen, het was niets dan voorspoed en gelukkige tevredenheid. Hoewel? Juist nu mijn leven in zo’n kalm vaarwater kwam hadden heel wat Syrische mensen een heel ander jaar. Tevreden zijn met mijn eigen situatie en het geluk aannemen was bijna niet te doen. Ik werd streng voor mezelf en gunde mezelf geen rust in deze tijden van onrust voor die vele mensen die moesten vluchten. Ik moest iets doen! En er kwam niets uit mijn handen.. Ik heb gevloekt op mezelf en gepiekerd en hier en daar een klein steentje bijgedragen maar het bleef zo ongelijk verdeeld om mijn onbezorgde peuters te zien spelen terwijl er kinderen aanspoelden aan de middellandse zee waar wij onze vakanties vieren. Het heeft geen donder uitgehaald, voor niemand, dat ik via zelfkritiek en vergelijken van mijn leven met dat van een ander tot liefdevolle en constructieve daden wilde komen.

Als ik echt iets wil beïnvloeden dan begint het via de ‘eenvoudige’ weg van zelfcompassie leerde ik. Kirsten Neff, professor op de Universiteit van Austin, Texas, maakt onderscheid tussen drie vormen van compassie. Compassie is niet alleen mild en begripvol zijn naar jezelf, het is ook de ervaring van een ‘gedeelde menselijkheid’. Ieder mens krijgt te maken met lijden en hoe verschillend ook, we delen deze ervaringen van lijden met elkaar. Compassie is tenslotte eerlijk zijn en de realiteit onder ogen komen, het lijden van de ander en jezelf niet negeren of ervan wegkijken (Kristen Neff deed veel onderzoek naar zelfcompassie, lees meer op http://self-compassion.org/the-research/*)

En toen ik mijzelf de ruimte gaf om met meer compassie te kijken verdween de onrust die me juist afremde. Ik plan wat vaker een hele dag in mijn agenda om niet te moeten maar intuïtief te mogen volgen van wat zich op die dag voordoet. Dat ‘lummelen’ leverde me vorige week een spontane ontmoeting op met Omar Iman, een fotograaf uit Syrië. Uit zijn verhaal en de beelden van de Syriërs die hij portretteerde sprak de veerkracht en ook de humor die ondanks groot lijden in deze mensen te zien is. http://arabdocphotography.org/project/live-love-refugee

Het was een mooie ontmoeting zoals ik dit jaar vele mooie ontmoetingen had met mijn cliënten omdat hoewel de levensverhalen op het eerste gezicht zo verschillen, het gelijke eenvoudig in de ander te herkennen is. En die medemenselijkheid wil ik blijven opzoeken in het komend jaar. In de wetenschap dat ook mijn leven lijden zal kennen en dat ik, net als ieder ander mag genieten van mijn geluk.

Hoe ga jij om met jouw onrust of neiging om te vergelijken? Hoe oefen jij met compassie? Ik waardeer het als je jouw verhaal met de lezers van deze site wil delen. Wie weet wat het jou en de lezer brengt!

In mijn praktijk praat ik met dertigers over onderwerpen als persoonlijk leiderschap en verbonden zijn (in vriendschap, werk en relaties).

 

*Uit: Neff, K. D. (2011). Self-compassion, self-esteem, and well-being. Social and Personality.Compass, 5, 1-12.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.