Onzeker over moeder zijn?

Het is de moederkift! Maar jij laat je niet gek maken!

Waarom luistert haar kind beter? Ziet de buurvrouw (en moeder van vier) er altijd voorbeeldig uit? En loopt mijn dreumes nog lang niet terwijl mijn even oude neefje al drie maanden loopt? Als je wilt kun je je helemaal gek laten maken. Stop! Dat doen we niet meer. Vanaf nu is dit je mantra: ik laat me niet meer gek maken!

Andrea van Poppel (27) ging een half jaar geleden met haar drie maanden oude dochtertje Noa naar het consultatiebureau. Na het bezoek aan de arts raakte ze aan de praat met een andere moeder. Andrea:” Het begon als een leuk gesprekje, maar al snel kreeg ik, op vriendelijke toon weliswaar, behoorlijk wat opmerkingen voor mijn kiezen. Haar baby kreeg absoluut geen flesvoeding zoals mijn dochter, omdat ‘borstvoeding onmisbare antistoffen bevat’. Dat ik Noa om de dag in bad deed, begreep ze niet, want dat is toch enorm ontspannend voor baby’s? En onze geplande vakantie beoordeelde ze als een ‘verstoring van het ritme’. Ik ben niet op mijn mondje gevallen, maar ging wel twijfelen. Is het verstanding om op vakantie met een baby te gaan? Wat balen dat die borstvoeding niet ging en zal ik Noa voortaan ook iedere dag in bad doen?”

Waarom is het zo moeilijk als een ander commentaar heeft op je kind of op jouw manier van opvoeden? Waarom die emoties als ‘ik doe het verkeerd?’ of ‘ is mijn kind niet oke?’ in plaats van ‘ nou ja, misschien zit er wel wat in’ of ‘ach, dat is haar mening maar’. Waarom kijk je (als je heel eerlijk bent) met argusogen hoe andere moeders het doen?

Onzekere ouder

De een heeft er meer last van dan de ander, maar iedere ouder kent onzekerheid. Ons zelfbeeld, -wie je denkt te zijn en hoe het liefst gezien wilt worden,- bepaalt hoe je omgaat met de mening van anderen. Bevestiging van andere mensen is belangrijk om je blij en gelukkig te voelen. In de loop van je leven heb je geleerd dat je die bevestiging lang niet van iedereen krijgt. Je leerde een eigen koers te varen waarmee je zelfvertrouwen groeide. Alleen, met het ouderschap kom je net om de hoek kijken. Je bent zo groen als gras! Je zelfbeeld als ouder is nog erg vaag. Twijfels steken dan ook snel de kop op. Een kleine opmerking voelt als een ver- of beoordeling. Daar ligt  onbewust het ergste wat je je maar kunt voorstellen aan ten grondslag: Je bent wellicht in de ogen van die ander een‘ slechte’  moeder! Het gevolg: frustratie, irritatie, onbegrip en soms onmacht als het om die ‘andere’ moeders gaat.

Titia Roovers is psychologe en coach en schreef samen met haar collega Petra de Bruijn het boek  Liefde en & Lef. Levenskunst voor iedereen. Roovers legt uit: “Eigenlijk is het helemaal niet verkeerd dat je je iets aantrekt van anderen. Het betekent namelijk dat je contact hebt met de buitenwereld en open staat om te leren. In die zin kun je je voordeel doen met opmerkingen van andere moeders in plaats van te gaan twijfelen of je stekels op te zetten. Waarom doet of vindt een andere moeder iets? Wat zijn haar beweegredenen, wat vindt zij belangrijk?”

Dat gaat allemaal vrij makkelijk als die andere moeder welwillend is en haar mening niet opdringt. Moeilijker is het als het om die kritische houding gaat. Roovers: “Je hebt voedende feedback en snijdende kritiek. Wanneer je merkt dat je kriebels van de ander krijgt, kap het gesprek dan af. Kies voor jezelf en zeg iets in de trant van ‘Iedereen doet het op zijn manier. Laten we het hierbij maar houden.’

Vergelijken van kroost

Het is de bevestiging die je als ouder zo hard nodig hebt, ‘kijk eens hoe goed het allemaal gaat’. In het verlengde hiervan ligt het vergelijken, of liever gezegd het ijken van leeftijdsgenootjes. Maar dat trotse gevoel kan al snel doorslaan in opscheppen ten koste van jouw kind. ‘Roos kende alle kleuren al sinds haar eerste’ of ‘Tijn praat echt stukken slechter dan Hugo’. Tuurlijk probeer je erboven te staan, maar uiteindelijk zit zo’n opmerking je toch niet echt lekker. Roovers: “Laat je niet meeslepen en blijf positief. Jouw kind is uniek en jouw kind is geen project. Opgroeien is een proces dat bij iedereen anders gaat. Met vroeg- en laatbloeiers. Een klein mensje met zwakke en sterke punten. Als je piekert, kijk dan ook naar die dingen die jouw kind wel kan. Geniet van je kind zoals het is. Accepteer dingen die je kind anders doet of ‘ minder’ goed doet. Misschien klopt het wel dat jouw Tijn slechter praat. Daar kun je best even over inzitten, maar richt je ook  op iets positiefs. Jouw kind kan namelijk zeker iets anders goed, tekenen bijvoorbeeld of is heel sociaal of sportief aangelegd.”

Mening onder banken

Uit een heel andere hoek komt de frustratie van Linda Schouten (35) moeder van zoon Finn (9 maanden) en een dochter Inge (3): “Een maand geleden zoemde het hier door de buurt, in mijn familie- en kennisenkring: de lagere schoolkeuze. Niet een paar, maar ongeveer iedere moeder die ik daarover sprak, nam het dit bloedserieus. Er bloeide een hevige discussie tussen aanhangers van het Dalton/Montessori systeem en het Openbaar onderwijs. Ik sprak ouders die hun kinderen al voor hun geboorte hebben ingeschreven. Ik ging twijfelen of de school hier om de hoek wel goed was. Uiteindelijk schoot ik in de stress en heb onze kids op vijf verschillende scholen ingeschreven. Nu heb ik spijt dat ik heb me zo heb laten opjutten. De school om de hoek is prima.”

Voor- en tegenstanders die hun mening niet onder stoelen of banken steken; het is moeilijk om als ouder dan je rug recht te houden. Je wilt dat je kind gelukkig is en het behoeden voor nare dingen. Dan is het eng om fouten te maken of om het ‘anders’ te doen dan de meeste ouders.

Psychologe Titia Roovers: “Uit de angst om ‘een verkeerde beslissing’ te nemen,  ga je je verzetten. Je verliest  het contact met je zelfvertrouwen en zal alles in het werk stellen die onrust de kop in te drukken. Het kost echter meer energie te vechten tegen die negatieve gevoelens dan om ze toe te laten. Vraag jezelf af waarvoor je bang bent. Probeer  weer in contact met jezelf te komen. Wat vind jij belangrijk? Wat zegt je verstand, maar  ook wat zegt je gevoel? Durf jezelf de vraag stellen wat het ergste is dat kan voortvloeien uit je beslissing? Je zult zien dat het antwoord daarop vaak heel relativerend werkt. Als jij een goed gevoel hebt over die school, dan is het ergste dat die verwachting niet uitkomt. Dat je het mis had. En ook dan kun je je afvragen of dit dan een onoverkomelijke ramp is?”

Gras groener bij de buren

Iets anders waar je last van kunt hebben, is dat andere moeders het zoveel beter en leuker doen. ‘Het gras is altijd groener bij de buren’, gevoel. Daar kan Miranda McNeill, (35) en alleenstaande moeder van dochters Bo (2) en Sara (4) over meepraten. Miranda: “Het gaat allemaal zo goed bij die ene moeder die even verderop woont. Haar kinderen zien er zoveel leuker uit dan de mijne en zijn geliefd bij leraren en andere moeders. Zij is zo’n leuke, altijd energieke en gezellige moeder. Het irriteert me en tegelijkertijd voel ik me verdrietig en machteloos. Hoe doet ze dat? Waar haalt ze die leuke kleren vandaan, dat goede humeur? Die  goede sfeer thuis? Bij mij vliegen ze elkaar na twee minuten al in de haren!”

Psychologe Roovers: “We maken allemaal onbewust een plaatje in je hoofd van hoe het zou moeten zijn. Voor veel moeders is dit een perfect plaatje, een beetje zoals in ‘The Cosby show’. Het moet allemaal gezellig, mooi, leuk, spontaan, zijn. Dat is een utopie en zo is het ook echt niet bij die ene moeder thuis. Irritatie en onmachtgevoelens komen voort uit ontevredenheid over je eigen leven. Ga eens zitten en vraag je af waarom het bij jou niet goed gaat. Schrijf het gewoon eens op. Zijn het die leuke kleren waarvan je gelukkiger zult worden of wil je graag leuk gevonden te worden?  Ben je moe waardoor het energieke en gezellige je zo raakt? Waarom is het niet gezellig bij jou thuis? In plaats van te piekeren en vergelijken kun je hiermee wellicht tot oplossingen komen.”

Goed zoals je bent

Bruce Lee, een Amerikaans Kungfuspecialist zei eens: ‘Om jezelf te leren kennen moet je kijken hoe je met andere mensen omgaat’. Daar heeft hij een punt. Immers, jouw reactie op anderen laat je zwakke plek zien. Uit onderzoek is gebleken dat een emotie hooguit 90 seconde duurt. Daarna zijn het je gedachten die je gevoelens bepalen. Het is het  proberen waard om na die eerste anderhalve minuut emotie (onzeker, geirriteerd, machteloos) rationeel te onderzoeken wat jij nou van die opmerking echt vindt. Waarom reageer je zo emotioneel? Past dit bij jouw gedachten over opvoeden of over je kind of zijn het de normen van de ander? Heb je deze kritiek eerder gehoord of hoor ik het voor het eerst? Kun je er wat van leren?

Roovers: “ Het is belangrijk om al die negatieve gedachten toe te laten. Maar blijf daar niet in hangen, anders wordt het te zwaar en kan het tussen jou en je kind in komen te staan. Opvoeden is zo oud als het leven zelf. Iedere ouder maakt fouten, hoe goed je je best ook doet. En wees eens eerlijk: de meeste kinderen komen toch gewoon goed terecht later?” Dus ook al loopt Daan pas met 18 maanden, praat Tijn niet zo goed, is jouw schoolkeuze anders en doet die andere moeder het allemaal veel leuker en beter: doe er niets of iets mee, maar ga niet piekeren. Houd in gedachten dat jouw kind goed is, zoals het is. Jij bent goed zoals je bent. Moeder Natuur heeft je een interne kompas gegeven waarop je kunt vertrouwen; namelijk je moederintuïtie. Durf je eigen koers met dat kompas te varen. Neem mee van andere ouders wat je kunt gebruiken en leg wat onbruikbaar is naast je neer. Creëer rust en ruimte in je hoofd zodat je voor de volle 100 procent geniet van je kind.”

Laat het los

–   Na 90 seconde is de emotie voorbij en bepalen gedachten hoe je je voelt. Aan  jou de keuze, blijf je erin hangen of doe je er iets mee?

–   Negeer negatieve gevoelens niet, dat vreet energie. Kijk naar die gevoelens.

–  Vraag je af of een opmerking feedback is of kwetsende kritiek.

–  Vraag door of kap het gesprek af.

–  Fouten maken mag, ze zijn niet te voorkomen.

–  Zie je kind niet als project, maar als mens. Met sterke en zwakke kanten.

Download artikel: Onzeker over moeder zijn

Tekst: Nynke Doets. Voor het tijdschrift: Jij en je Kinderen 02-2011

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.